Jedna z moich ulubonych książek, która po raz pierwszy przeczytałem w 5 klasie, nie dostrzegając najlepszych dowcipów. Chyba najostrzejsza, najbardziej kpiarska i  rubaszna satyra antywojenna, chociaż mająca wiele analogii  do świata współczesnego. Groteskowo-ironiczne dzieło, które autorowi zapewniło miejsce w poczcie najbardziej znanych pisarzy XX wieku. Historia młodego bombardiera US.Airforce stacjonującego w jednostce w północnych Włoszech. Nie chce on walczyć, boi się, jak normalny człowiek, śmierci, ale żeby odesłać go do domu, trzeba orzec jego niepoczytalność. I tu, ale nie tylko tu, tkwi słynny paragraf 22, który stał się już symbolem prawniczego i logicznego galimatiasu, niemocy i bezsiły wobec wielu sytuacji, których nie da się obejść Jak byłem młodszy, to zainspirowany przedsiębiorczością Mila Minderbindera, właściciela MiM, zacząłem także prowadzić działalność wszelaką pod nazwą MiS. Efektem był zysk w okolicach 5 złotych, projekt modelu szybowca (sam model nigdy nie powstał). Kapitał zainwestowałem w 1 funta szterlinga (funt wydał mi się wtedy najszybciej zyskującą na wartości walutą). A jakbym miał kiedyś kota, to zawsze chciałem go nazwać Yossarian.